“Elk object heeft een eigen verhaal, wij fotograferen dat”
Bij Erfgoedcentrum Zutphen wordt er door vele mensen aan verschillende projecten gewerkt. Vaste en vrijwillige medewerkers vertellen er graag over. Deze keer vragen we het aan Wim Brummelman en Roland Debie, vrijwilligers bij het team van de Musea Zutphen: “Waar werken jullie nu aan?”
(tekst onder de foto)
“Een goede foto wordt in de camera gemaakt”, zeggen Wim Brummelman en Roland Debie stellig, terwijl ze in het museumdepot bezig zijn de juiste opstelling te vinden voor de perfecte foto van een illuminatieprent. “Er zitten kleine gaatjes in de prent die je kunt zien als je hem op een lichtbak legt. We maken een foto van de kleurenafbeelding, in dit geval een straatbeeld, en we maken een foto alsof ‘s avonds de lichtjes in de huizen branden. We zijn nu aan het testen welke camera-instellingen we nodig hebben.”
Elk object heeft een eigen verhaal
Wim en Roland zijn een aantal maanden geleden begonnen als museumfotograaf en ze realiseren zich dat veel fotografen solo werken omdat een nauwe samenwerking tot irritatie kan leiden. Ze schieten in de lach: “Maar dat gebeurt hier niet.” Ze zijn duidelijk aan elkaar gewaagd. “Een van de eerste dagen zei Wim tegen mij dat ik veel te snel ging”, zegt Roland, “maar daarna heb ik hem nooit meer gehoord… We experimenteren samen, en het is heel fijn om te kunnen sparren.” “Het is een voorrecht om met al die delicate kunstobjecten te mogen werken, door sommige objecten word ik echt geraakt”, zegt Wim. Roland vind het leuk om in het museum mensen met andere ideeën en met een enorme passie te ontmoeten. “Ik kijk nu naar kunst op een andere manier.” Alle objecten hebben volgens de fotografen hun eigen verhaal: “Het is mooi om dat te fotograferen, dan wordt het persoonlijk.
Professioneel
De illuminatieprenten uit de museumcollectie dateren uit de achttiende eeuw en worden met handschoentjes aangepakt. Hoewel de mannen samen de grootste lol hebben, nemen ze hun werk zeer serieus. “We gaan systematisch te werk. We kalibreren, passen de instellingen van de camera aan, we fotograferen de grijskaart mee, fotograferen zowel de voorkant als de achterkant van de prenten... De foto moet ook geschikt zijn om af te drukken, dus ook daar houden we rekening mee. Het gaat niet om creatieve fotografie, maar om registrerende fotografie”, benadrukken ze. Allebei hebben veel ze privé veel ervaring met fotografie, maar voor museumfotografie hebben ze een cursus gedaan bij een professionele fotograaf van het Rijksmuseum. “We moeten ons houden aan de museumstandaarden, maar we weten nu ook dat we soms inventief moeten zijn.” Ze zijn het erover eens dat de foto niet gemanipuleerd mag worden. “Voor een natuurgetrouwere foto mogen we in ‘Adobe Lightroom’ natuurlijk wel correcties doen.”
Levendige discussie
Het valt nog niet mee om de goede foto te maken. Om de nachtlichtjes goed te kunnen zien moet de lichtbak aan, om de afbeelding goed te kunnen zien moet de flitser aan. Maar zodra er geflitst wordt zijn de nachtlichtjes weer niet meer te zien. Roland en Wim voeren continu een levendige discussie. Ze proberen iets nieuws uit, ze overleggen, ze veranderen het diafragma, de sluitertijd… Er wordt een trap bijgehaald, Roland houdt de trap vast, Wim klimt omhoog, samen bekijken ze het resultaat.
Ze hebben het grootste plezier als ze het effect bereiken waar ze naar op zoek zijn. De collectiebeheerder is echter nog niet helemaal tevreden; de vorige fotograaf had duidelijkere nachtfoto’s gemaakt. Ze zijn wel heel benieuwd naar de instellingen die hij heeft gebruikt en ze bellen hem op. Grote hilariteit alom als blijkt dat hij de nachtfoto’s in Lightroom heeft bewerkt. “Dát hadden we niet verwacht.”